Rüzgarın avuçlarında kırılıp dağılan bir yüzey resmetti şair,
‘Sis denizinin üzerindeki yolcu’dan esinlenerek:
“Ayak izi tutunamayacak bir kuzey!”
Ve Merkez’den kaçmanın yörüngesinde
Esrime içinde yiten bir benin ağırlığı çöktü kalemine
tekilliğini doğramlayan.
Thursday, August 30, 2007
Tuesday, April 3, 2007

This work is licensed under a
Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.0 Germany License.
Thursday, February 8, 2007
Epigram
. İç içe geçmiş yansımalar
İçime bakan uçurumda
Ve göndermenin işaret ettiği noktada biten bir ben var.
LarentinaThursday, January 25, 2007
Pulcinella
Karnaval...
Ve onu kişileştiren bu beşeri dokunun
İfadesiz avazını incelterek
cümbüşün renklerini solduran
Ve dirimini eritip suya karıştıran bir
İzleyen; çehresini eşlemleyecek
Ve alıntı gülüşlerle mühürleyerek
yerleştirecek yüzlerine diğerlerinin.
Çünkü “yüz”ün kendisidir maske,
ve ondan kurtulabilmek için
Sayısız yitirilmiş cennetten geçecek Pulcinella.
Saturday, December 9, 2006
Thursday, December 7, 2006
Ölümcül Hastalık Umutsuzluk
1. BENLİĞİN, İÇTEN DÜŞÜNMENİN HASTALIĞI OLAN UMUTSUZLUK BÖYLECE ÜÇ KILIĞA BÜRÜNEBİLİR:
BİR BENLİĞİ OLDUĞUNUN FARKINDA OLMAYAN UMUTSUZ KİŞİ (BU, GERÇEK BİR UMUTSUZLUK DEĞİLDİR); KENDİSİ OLMAK İSTEMEYEN UMUTSUZ KİŞİ VE KENDİSİ OLMAK İSTEYEN UMUTSUZ KİŞİ
....Umutsuzluk bir avantaj mıdır yoksa bir kusur mudur?
Sadece diyalektik içinde kalırsak her ikisidir.
Belirli bir durum düşünülmeden, umutsuzluk yalnızca soyut bir fikir olarak ele alınıra, onu büyük bir avantaj olarak düşünmeliyiz. Bu acıyı çekmek zorunda olmak bizim hayvanlığımızı aşmamızı sağlar ki bu, ayakta durabilmekten daha önemlidir: düşüncemizin yüceliğini, dikeyliğimizin sonsuzluğunu gösterir.
BİR BENLİĞİ OLDUĞUNUN FARKINDA OLMAYAN UMUTSUZ KİŞİ (BU, GERÇEK BİR UMUTSUZLUK DEĞİLDİR); KENDİSİ OLMAK İSTEMEYEN UMUTSUZ KİŞİ VE KENDİSİ OLMAK İSTEYEN UMUTSUZ KİŞİ
....Umutsuzluk bir avantaj mıdır yoksa bir kusur mudur?
Sadece diyalektik içinde kalırsak her ikisidir.
Belirli bir durum düşünülmeden, umutsuzluk yalnızca soyut bir fikir olarak ele alınıra, onu büyük bir avantaj olarak düşünmeliyiz. Bu acıyı çekmek zorunda olmak bizim hayvanlığımızı aşmamızı sağlar ki bu, ayakta durabilmekten daha önemlidir: düşüncemizin yüceliğini, dikeyliğimizin sonsuzluğunu gösterir.
Kierkegaard
Subscribe to:
Posts (Atom)