çimenli tümsek

yaratılış ağacının dalları attı hasta avuçlarını kilitli toprağa
yumrukladı, ama rahmi açılmadı
sayısız zaman topladı...

...ve şimdi madeni yıldırımın sarkacı vuruyor kolonlarına
başlangıçtan beri hayatertesinde varolan panteonun
karanlıkta işitilen sınıfsız seslerde duyuran kendini
başat bir haykırışın iklimini çalıyor
şeytankuşu orkestra
sayısız arşe kesiyor damarlarını ebediyetin
akıyor ezgisi kayıp çobanın
yaratılış işlemeli kadehine hükümdarın
karararak solan rengi gülün
işaretliyor kan toplatarak
kitabın kayıp sayfasını
ayracıdır ölmekteki doğum
algılanan tek bir noktanın...

kim bulacak gizdeki anlamı?
aynada beliren toteme tapınacak bir ben gerek yansımaya
kendi yansımasını terk eden tine açılan tüm kapılar kapalı
aynataşıyla mühürlü cehennemtaşı.

Metinsiz mezartaşı...
kiminsin söyle
seni işleyen mi yatıyor
bekçiliğini ettiğin zamansızlıkta?

Larentina